۰۸ شهریور ۱۳۹۳
تاریخ نقش هاشمي در پذيرش قطعنامه از زبان رييس سازمان سيا

نقش هاشمي در پذيرش قطعنامه از زبان رييس سازمان سيا

 چند روزي از ثبت نام هاشمي رفسنجاني در انتخابات رياست جمهوري مي‌گذرد. براي سنجش كارنامه هاشمي مي‌توان به خيلي از مقاطع تاريخي اين كشور مراجعه كرد. از تورم 50 درصدي زمان او گرفته تا ماجراي برخورد او با منتقدانش و... . اما حتما يكي از مقاطعي كه به خوبي مي‌تواند نوع تفكر و عملكر هاشمي را بازنمايي كند، دوران دفاع مقدس و به صورت خاص روزهاي پاياني آن است. روزهايي كه در نهايت به جام زهر نوشيدن امام راحل انجاميد.

هاشمي رفسنجاني در تير ماه 67 رئيس مجلس بود و از آن مهمتر اينكه مسئوليت فرماندهي جنگ را بعهده داشت. بنابراين روايت نقش او در پذيرش قطعنامه از سوي امام حتما خواندني خواهد بود. اين اتفاقي است كه در كتاب «راز قطعنامه» رخ داده است.

«راز قطعنامه» چهل و هشتمين كتاب از سري كتاب‌هاي نيمه پنهان است كه انتشارات كيهان آن را در نمايشگاه كتاب امسال به بازار آورد. كامران غضنفري پيش از اين محتويات اين كتاب را بصورت پاورقي در روزنامه كيهان منتشر كرده بود كه چاپ اين پاورقي با واکنش‌های متفاوتی همراه بود؛ اعتراض برخی از مدیران دخیل در پذیرش قطعنامه از یک سو و استقبال مردم از سویی دیگر. به همین دلیل مؤلف کتاب پس از جمع‌بندی بازتاب افکار عمومی، اقدام به جمع‌آوری اسناد بیشتری کرد تا کتاب حاضر علاوه بر مطالب چاپ شده در روزنامه، حاوی پاسخ‌هایی به برخی شبهات باشد.

غضنفري در اين كتاب با مراجعه به اسناد، خاطرات، گفتگوها و كتاب‌هايي كه تا كنون درباره پذيرش قطعنامه منتشر شده بود، آنها را در دسته‌بندي مشخص گردآورده تا نهايتا خواننده كتاب بتواند تحليل جامعي از چرايي و چگونگي پذيرش قطعنامه پيدا كند.

بنابر گفته غضنفري، بخش اعظم اين كتاب 300 صفحه‌اي به بررسي عملكرد هاشمي رفسنجاني در روزهاي پاياني دفاع مقدس مي‌پردازد. نويسنده همچنين در اين كتاب با گردآوري نظرات و بيانات امام و رئيس جمهور وقت –آيت الله خامنه‌اي كه مخالف پذيرش قطعنامه بوده‌اند- نشان مي‌دهد كه پذيرفتن قطعنامه يك اجماع كلي نبود و برخي چهره‌هاي سياسي آن را به امام تحميل كردند.

نكته ديگري كه با خواندن اين كتاب مشخص مي‌شود اين است كه اگرچه هاشمي رفسنجاني در روزهاي پاياني جنگ با اصرار بر كمبود امكانات، ضعف نيرويي و ورود مستقيم آمريكا به صحنه نبرد سعي در قانع كردن امام براي پايان جنگ دارد، اما واقعيت آن است كه او از همان سالهاي 61 و 62 هم بر طبل پايان جنگ مي‌كوبيده و همواره دنبال راهي براي به پايان رساندن جنگ بوده است. براي مثال در جايي از «راز قطعنامه» مي‌خوانيم:

«من در ذهن خودم اميد بسته بودم كه با اين عمليات، راه ختم جنگ را باز كنم؛ به اين صورت كه با در دست داشتن نقاط استراتژيك، در صورت آتش بس بتوانيم خواسته هاي خودمان را تأمين كنيم و فكر مي كردم ارزش همه نقاطي كه از خاك ايران در اختيار عراق است، كمتر از ارزش نقاط تصرفي ما در منطقه عملياتي خيبر است.»(اكبر هاشمي رفسنجاني «آرامش و چالش؛ كارنامه و خاطرات سال 1362» ص522)

هم داستاني هاشمي رفسنجاني با برخي افراد معلوم الحال هم در نوع خود جالب است. در بخشي از كتاب مي‌خوانيم:

«مهندس عزت الله سحابي در مصاحبه اي در مهر ماه 1378 اظهار مي دارد: 

«در سال 1362 رفتم نزد آقاي هاشمي و گفتم احساس مي كنم مردم از جنگ خسته شده اند. ايشان گفت: من قبول دارم؛ مردم بيشتر از اين كشش ندارند(!) گفتم نتيجه عملي چيست؟ ايشان گفت: به وزارت خارجه گفته ام با واسطه، كار ديپلماتيك كنند!»(محمد دروديان. «پرسش هاي اساسي جنگ». تهران: مركز مطالعات و تحقيقات جنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، 1384. ص 136)

مرور دوباره برخي نظرات و گفته هاي دو دهه قبل هاشمي رفسنجاني شايد درك برخي نظرات اخير وي درباره مسائل گوناگون از جمله رژيم صهيونيستي را هموار سازد و نشان دهد چرا او را مي‌توان نماد گفتمان سازش دانست.

در انتها شايد بد نباشد يكي از نكات جالبي كه در كتاب آورده شده را بخوانيم. اين نكته از آنجا كه از زبان رئيس وقت سازمان سيا گفته مي‌شود قابل توجه است:

ويليام وبستر (رئيس وقت سازمان سيا) نيز كه در تاريخ 22 تير 1367 با روزنامه وال استريت ژورنال مصاحبه مي كرد ، به تغييراتي كه در تصميمات رهبران ايران رخ داده اشاره كرد و اظهار نمود«به عقيده وي مسئول تغييراتي كه اخيراً در تاكتيك ايراني ها ديده مي شود [عقب نشيني هاي پي در پي]، آقاي هاشمي رفسنجاني است»(پايان دفاع، آغاز بازسازي. ص 212)

*منبع : رجانیوز.

برچسب ها:

نظر شما چیست؟

برای نمایش عکس از gravatar یا دریافت پاسخ از مدیر. ایمیل شما به صورت عمومی نمایش داده نخواهد شد.

نظرات

نتیجه ای یافت نشد.