۲۶ آذر ۱۳۹۴
هنر و ادبیات لبخند رکیک!

لبخند رکیک!

یادداشتی کوتاه در نقد «جناب آقای شاهپور گرایلی همراه خانواده» اثر فرهاد بابایی
*حسام آبنوس

«جناب آقای شاهپور گرایلی همراه خانواده» اثر فرهاد بابایی است که انتشارات چشمه آن را منتشر کرده است. این رمان که به اسم رمان طنز در حال فروش است نه تنها ساختار رمان ندارد بلکه فاقد هرگونه ساختار ادبی است و نویسنده به صرف استفاده از عبارات بعضا رکیک  نام طنز بر آن گذاشته است.

در حقیقت می‌توان گفت که این کتاب از عنوان تا محتوا و ساختار بر پایه تناقضات بنا شده، آقای گرایلی آقایی دارد و خانواده‌اش ساختار خانواده را در ذهن مجسم می‌کند و خواننده پس از مواجه شدن با خانواده گرایلی با تعریفی تازه از خانواده مواجه می‌شود که تا پیش از این رسمیت نداشته است. در واقع می‌توان گفت که این کتاب در جستجوی ایجاد تعریفی متفاوت از ارزش‌های حاکم بر جامعه است و می‌خواهد با ایجاد تعاریف جدید در موضوعات مختلف ذهن خواننده را دچار تکثر کند. در این خانواده هیچکدام از ارزش‌های متداول در خانواده رعایت نمی‌شود و تمام تعاریف ثابت ارزش خود را از دست داده و تعاریفی جدیدی جای آنها را گرفته است.

داستان رمان درباره خانواده گرایلی، خانواده‌‌ای ۶ نفره‌ است که گاهی اوقات ۵ نفره و درگیر اتفاقاتی عجیب می‌شوند. داستان توسط پسر ۱۶ ساله‌ای که عضو این خانواده است، روایت می شود. او گاهی انسان است و گاهی ابر! خانواده گرایلی در انتظار دریافت یک وام ۵ میلیون تومانی هستند و حاضرند برای این که قرعه این وام به نامشان بیافتد، هر کاری کنند. این خانواده یک دختر دم بخت هم دارند که ۲ خواستگار دارد. یکی از ۲ خواستگار، در سیستم قرعه‌کشی صندوق وام دستی دارد و دیگری شهروندی معمولی است. خانواده گرایلی میان انتخاب این یا آن مردد باقی مانده‌اند و باید تصمیم بگیرند.

در این کتاب نویسنده با استفاده از عبارات کوچه و خیابانی سعی دارد فضا را جذاب کند که موفق نبوده است. استفاده از شبکه‌های اجتماعی و روابط پنهانی خواهران شخصیت اصلی از دیگر نکاتی است که در این کتاب لازم است مورد توجه قرار بگیرد. شخصیت اصلی که برادر و پسر خانواده است گاهی نگاه‌های منفی به محارم خود دارد و این نیز از دیگر نکات منفی «جناب آقای شاهپور گرایلی همراه خانواده» است.

نویسنده در این کتاب نه تنها خط داستانی خاصی را طراحی نکرده است بلکه قاعده «هر چه پیش آید خوش آید» را پیشه خود کرده و عباراتی را سر هم کرده و به خورد خواننده داده است. در این رمان که فاقد هرگونه تکنیک داستانی است، قصه‌ای وجود ندارد. شخصیت‌ها تک بعدی بوده و شخصیت پردازی روی آنها انجام نشده است. و البته بعید نیست که آن عبارات رکیک خنده‌ای هم بر لب اهلش بنشاند!


مطالب مرتبط


نظر شما چیست؟

برای نمایش عکس از gravatar یا دریافت پاسخ از مدیر. ایمیل شما به صورت عمومی نمایش داده نخواهد شد.

نظرات

نتیجه ای یافت نشد.