موسسه کتاب متن-بازگشت از نیمه راه-محمد علی الفت پور-مولف

بازگشت از نیمه مسیر

نویسنده: محمد علی الفت پور

انتشارات: مولف

موضوع: سیاست

موضوعات فرعی: انقلاب اسلامی تاریخ پس از انقلاب

سال چاپ: 1393

قیمت: 13800 تومان

خریـــــــد

درباره کتاب بازگشت از نیمه مسیر

جریان شناسی مخالفت ها با نظام و رهبری جمهوری اسلامی
مروری بر اسناد، اسرار و ناگفته های جاماندگان قافله انقلاب
تاریخِ ایران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، مدعیانی به خود دیده است که تمام حیثیت و آبروی خود را وامدار امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی‌اند، ولی هر یک به‌دلیلی از آرمان انقلاب برگشته‌اند. واکاوی حیات سیاسی این شخصیت‌ها به تمام مخاطبانی که شاید این‌ مدعیان را به هویت انقلاب و نظام اسلامی گره می‌زنند یادآور خواهد شد که آنچه همیشه و هرجا ارزش حمایت و ایستادگی دارد راه و مسیری است که انقلاب اسلامی نشان می‌دهد نه راهی که با سرانگشت انقلابی‌ها «راه» می‌شود.

شناختن  مخالفان و جنس مخالفت‌های آنها با رهبری انقلاب اسلامی و به تبع آن با نظام جمهوری اسلامی ایران یکی از اساسی‌‌ترین عناصر شکل‌دهنده نگرش‌ها و دیدگاه‌های متفاوت در تحلیل و جریان‌شناسی تاریخ معاصر بعد از پیروزی انقلاب اسلامی است.

انقلاب اسلامی و مسیر راستین و بر حق جمهوری اسلامی با هیچ‌کس عقد فرزندخواندگی ‌ندارد؛ از قائم مقام رهبری که امام وی را پاره تن خود خطاب کرد تا نخست‌وزیر ملی ـ مذهبی دولت انقلابی برآمده از خروش ملت، هیچ‌کدام نمی‌توانند برای خود مأمنی فرض کنند که هنگام انحراف از خط امام(ره) و انقلاب‌اسلامی بتوانند در آن پناه گیرند. هنوز میزان، جمله تراز انقلاب اسلامی، امام خمینی، است که فرمود: «میزان حال فعلی افراد است.»

امام در راه مبارزه و جهاد برای خدا با هیچ‌کس تعارف ندارد، حتی فرزندش. در واقعه 15 خرداد 1342 و بعد از سخنرانی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی در فیضیه بسیاری از طلاب به منزل ایشان می‌آیند تا شاید از شر دژخیمان پهلوی در پناه باشند؛ حاج آقا مصطفی خمینی دربِ اندرونی منزل امام را می‌بندد تا کسی نتواند وارد حریم خصوصی ایشان شود. امام که می‌فهمند حاج‌آقا مصطفی چنین کاری کرده‌ است با ایشان به تندی صحبت می‌کنند. دیگر همه می‌دانند که درکوچک‌ترین امور مربوط به انقلاب حتی خویشان امام هم حق مداخله نداشتند، چه رسد به امور بزرگ و حیاتی.

سیره نورانی امام برگرفته از سیره معصومین علیهم السلام است. وقتی پیامبر اکرم (ص) بشارت شهادت در محراب مسجد را به امیرالمؤمنین(ع) می‌دهند، مولای متقیان با اضطراب از ایشان می‌پرسند: «یا رسول‌الله، آیا من در آن زمان به دین اسلام از دنیا می‌روم؟» این سؤال امیرالمؤمنین راه‌گشای تمام مؤمنان و مؤمنات طی تاریخ است؛ علی(ع)، که معصوم ابدی و ازلی است، هنگام مرگ بیم مسلمان بودن دارد، چه برسد به ما محبان علی(ع). چه ناگوار است که گاهی بزرگان انقلاب طوری حرف می‌زنند که انگار به حسن‌عاقبت خویش واقف‌اند!

وصیت مشهور امیرالمؤمنین علی(ع) به امام حسن مجتبی(ع) در گوش هر آزاده‌ای طنین‌انداز است. حضرت به امام حسن مجتبی(ع) توصیه می‌کنند: برای آخرتت بکوش که هیچ تخفیفی برای تو به خاطر نسبت با علی بن ابیطالب ــ امیرالمومنین ــ نیست.

شریح قاضی شدن و حکم قضاوت از امیرالمؤمنین گرفتن مهم نیست، مهم ماندن بر عهد با علی(ع) و راه ایشان است که هزینه‌ای بسیار گزاف‌تر از علوی شدن دارد. بیعت‌کنندگان در روز غدیر هنری نمی‌کنند، آنان که بر هنر وفای به عهد می‌مانند ماندگار و ابدی‌اند.

باید با چشمانی فراتر از تاریخ به سفر عبرت رفت و دید که چه بزرگانی که در بدر و احد با پیامبر بودند و در ماجرای جیش اسامه مردود شدند؛ چه خیبریانی که در ثقیفه رنگ نفاق گرفتند و در راه ناصواب نفس رفتند؛ چه اصحاب رسولی که در جنگ صفین در مقابل امام زمان و حیّ خویش شمشیر کشیدند. چه هم‌رکابان و یاران غاری که در ضلالت و گمراهی و نفاق مردند و چه محب علی‌‌ها‌یی که در صفین تا دم شهادت رفتند و در کربلا بر سینه فرزند علی نشستند. از این کج‌رفته‌ها، تاریخ کم ندیده است؛ جاماندگانی که تاریخ انقلاب اسلامی هم کمی از تاریخ صدر اسلام در تعدادشان ندارد و چه سخت است دیدن انسان‌هایی که روزی در لوای حق بودند و حال زمانی در مقابل حق ایستاد‌ه‌اند؛ انسان‌هایی که به خاطر حق‌مداری روزی زیر شکنجه دژخیمان زمان بودند، عرض و آبرو، مال و فرزند را در راه امام و انقلاب دادند و الان مدعی و طلبکار انقلاب‌اند. آنچه از این تغییرها، قطعی و لایتغیر به نظر می‌آید همین است که هیچ احدی صرف بودن در کسوت انقلابی‌گری، ‌از آزمون‌های انقلاب مصون نخواهد ماند؛ چه قائم‌مقام رهبری باشد، چه اولین رئیس‌جمهوری ایران  و چه عضو خبرگان رهبری و حتی امام‌جمعه منصوب امام.

حسادت و خودمحوری، بداندیشی نظری و عملی، التقاطی‌گری، عقده‌گشایی، شهوت شهرت، فرقه‌گرایی و خویشاوندسالاری، ساده‌لوحی، زودباوری و قرارگرفتن در تشکیلات بی‌اساس حزبی‌ و گروهکی و... ازجمله عواملی هستند که تاکنون بسیاری از یاران صدیق امام و رهبری را به دشمنان هتاک و بی‌پروای نظام اسلامی تبدیل کرده‌‌اند.

ناتوانی در درک صحیح شرایط زمانی و مکانی نیز عامل بسیار مهمی در انحطاط برخی یاران و مدعیان راسخ خط امام(ره) به‌شمار می‌آید. هوشمندی دشمنان در پهن کردن تور انحراف برای یاران خاص، از یکی دیگر از عوامل مهم شکست انقلابی­ها بوده است که هیچ‌گاه نباید از آن غفلت کرد. انقلاب اسلامی در حال پیمودن مسیر پرفرازونشیب خود به سمت تعالی انسان زمینی بوده، هست و خواهد بود، هرچند برخی خواص انقلابی «تو زرد» از آب درآیند و با ادعای حق‌گرایی از مسیر انقلاب فاصله بگیرند. اینکه تعدادی در این راه ریزش کنند خدشه‌ای بر چهره انقلاب اسلامی وارد نمی‌کند و چه‌بسا نشان طهارت باطن آن انقلاب باشد که هر کس از اصولش آن فاصله بگیرد و بر سبیل نصیحت و مدارا به راه راستین برنگردد از گردونه انقلاب خارج می‌شود.

در ریزش‌ها افتخاری نیست، ولی اعتباری‌ هست؛ اعتبار برای راهی پرشهید که بی‌تعارف و صریح در مقام انتخاب میان دوراهی ذبح انقلاب یا ذبح انقلابی‌ها هیچ شکی در انتخاب راه حقیقت ندارد تا پای انقلاب نلغزد، که اگر پای رهرو لغزید، جبران‌پذیر است، ولی اگر مسیر لغزنده شد، پای بسیاری خواهد لغزید.

در نگارش این اثر تلاش شده است از بسیاری نقل‌قول‌ها و اسناد مشکوکی که سبب وارد آمدن خدشه بی‌اساس به چهره و شخصیت افراد می‌شود پرهیز شود.

هرچند توجه به رویش‌های انقلاب در کنار ریزش‌ها می‌توانست چشم‌انداز بهتری برای ترسیم حرکت انقلاب باشد، کوتاهی مجال و شاید ترس از تکرار مکررات، نگارنده را از فیض هم‌جواری باشخصیت‌های مجاهد، وارسته و انقلابی واقعی دوران محروم کرد.

این اثر نگاهی اجمالی و گذرا به زندگی درراه‌ماندگان انقلاب اسلامی ایران است. بیان این سیر تاریخی از زندگی افراد یادشده، غرض‌ورزی و تصفیه‌حساب شخصی، سیاسی، حزبی و عقیدتی با انقلابی‌های پشیمان نبوده و نیست، بلکه نگاشتن چنین اثری فقط و فقط دستمایه‌ای برای عبرت‌گیری و عبرت‌دهی‌ در تاریخ انقلاب است وگوشزد کردن اینکه چقدر این راه خطای طی‌شده به نیروهای انقلابی دیگر نیز نزدیک است که هیچ‌کس را دیوار مصونیت بلندتر از گرداب حوادث نیست.

به‌راستی بازگشت این انقلابی‌های پشیمان آرزوی رهبری و دلسوزان انقلاب است، که اگر لیاقت و شایسستگی آن باشد، حتماً برای بازماندگان این قافله ممکن و محقق خواهد بود.

کتاب پیش رو علاوه بر شخصیت‌نگاری 32 تن از بازماندگان راه انقلاب، بیان تاریخ یک انقلاب بعد از وقوع و جریان‌شناسی سیاسی سه دهه از تاریخ ایران اسلامی است که تاکنون با چنین رویکردی  نگاشته نشده است.

این اثر با استفاده از بیش از یک‌هزار مرجع و استناد مستند تاریخی و طی دوسال تلاش نگارنده برای ثبت، و تدوین بخشی از تاریخ معاصر ایران خلق شده است. رجوع به اسناد دسته‌اول و اطمینان‌بخش در نگارش این اثر مورد توجه نگارنده بوده و اسناد اینترنتی و اخبار خبرگزاری‌ها با وسواس و دقت ملاحظه شده است.

 


کتابهایی با همین طعم

متن-صخره سخت-روزی صلب-مرکز اسناد
موسسه کتاب متن-روش تحلیل سیاسی-مقام معظم رهبری-انقلاب اسلامی
موسسه کتاب متن-راز قطعنامه-کامران غضنفری-انتشارات کیهان
موسسه کتاب متن برای تاریخ می گویم رفیق دوست سوره مهر